φενεος

Ιησούς Σινά

Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.
Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.
Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.
Πάντα μοι σύ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος.

Τι πλέον θέλεις;

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Οι θέσεις των θεολόγων για το νέο μάθημα των Θρησκευτικών


 thriskeftika
"Το Παράρτημα της Π.Ε.Θ. Τρικάλων, μετά από την συνάντηση της 10ης Ιουνίου 2012 στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄, και κατόπιν παρακλήσεως του να καταθέσουμε και εγγράφως τις θέσεις μας για τα Πιλοτικά Προγράμματα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών, έχει να παραθέσει συνοπτικά τις παρακάτω γενικές απόψεις
Με τα νέα προγράμματα θρησκειολογική ύλη απ τη Β’ Λυκείου μεταφέρεται στην Α’ Γυμνασίου αλλά και στο Δημοτικό αγνοώντας βασικές παιδαγωγικές αρχές, με συνέπεια την πνευματική ζημιά και γνωσιολογική σύγχυση των Ορθοδόξων μαθητών.
Ένα μάθημα θρησκευτικών που ο Ιησούς Χριστός, η Εκκλησία και η σωτηρία του ανθρώπου δεν αποτελούν τους «θεμελιώδεις άξονες» του, όπως σωστά έχει ειπωθεί «καθίσταται να οδέτερο, χρωμο κα γευστο μάθημα, τ ποο χάριν τς οδετερότητος θυσιάζει τς διαιτερότητες τν διαφόρων θρησκευτικν μορφωμάτων κα χάριν το πλουραλισμο συρρικνώνει φάνταστα (κα νερυθρίαστα) τν πλοτο τς ρθοδόξου Παραδόσεως» . Στο όνομα δηλαδή της δήθεν πολυπολιτισμικότητας, το ΜτΘ χάνει τον ορθόδοξο προσανατολισμό του.
Με το συγκεκριμένο πολυθρησκειακό περιεχόμενο διδασκαλίας των νέων προγραμμάτων σπουδών πώς οι μαθητές θα καλλιεργήσουν την εθνική και θρησκευτική τους συνείδηση κατά το Σύνταγμα και τους νόμους;
Το Σύνταγμα αναφέρει ότι «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων» (άρθρο 16, παρ. 2) ενώ και ο Νόμος 1566 «Για την οργάνωση και την λειτουργία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», προβλέπει ότι αυτή θα πρέπει να στοχεύει «στην ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών», βοηθώντας τους «να διακατέχονται από πίστη στα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης». (1566/85 άρθρ.1).
To Συμβούλιο της Επικρατείας, αναγνωρίζει με την υπ΄αριθμ. 3356/1995 απόφασή του, ότι η Πολιτεία υποχρεούται να διδάσκει στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το μάθημα των Θρησκευτικών κατά το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα για ικανό αριθμό ωρών. Ειδικότερα: 
Α. Θεωρομε κατ ρχήν τι κάθε διδακτική καινοτομία, πού συμβάλλει στή βελτίωση το μαθήματος, πρέπει νά γίνεται ποδεκτή καί νά καταβάλλεται προσπάθεια στε νά ποστηρίζεται, μέ ατονόητη τή σχετική πιμόρφωση τν διδασκόντων, καθώς καί τόν πιτυχ σχεδιασμό φαρμογς, στά ποα πάρχουν προβλήματα. 
Β. πό παιδαγωγική θεώρηση παρουσιάζουν:
1) ναντιστοιχία το προσφερόμενου παιδευτικο λικο πρός τήν πνευματική λικία και ριμότητα τν μαθητν - καί στό Δημοτικό - καί στό Γυμνάσιο
2) συσσώρευση θρησκειολογικο λικο, πού εναι ν πολλος τερόκλητο καί μέ γνωστο περιεχόμενο σέ παιδιά μικρς λικίας, πού θά παιτε πλήθος ναλύσεων μέ ποτέλεσμα τή σύγχυση καί ν συνεχεία τήν διαφορία.
3) Διαμορφώνουν τό ΜτΘ σέ πλ γνώση καί τό πογυμνώνουν πό τήν μετάδοση τς πίστης σέ ξίες θρησκευτικς ζως, γκαταλείποντας τσι τήν ποια προσπάθεια καλλιέργειας τν ξιν ατν στούς μαθητές. Παρά τό τι καλλιέργεια ξιν εναι π τούς πιό σημαντικούς στόχους καί τν παλαιοτέρων καί τν σύγχρονων παιδαγωγν.
Γ. πό ποψη οσίας το περιεχομένου τά νέα Π.Σ. : 1) Μεταβάλλουν τό χαρακτρα το ΜτΘ. πό ρθόδοξο Χριστιανικό θεολογικό (μολογιακό τς πίστης μας) σέ θρησκειολογικό καί στορικό-πολιτιστικό.
2) Τοποθετον τήν ρθόδοξη χριστιανική διδασκαλία περί Θεο καί νθρώπου, δηλ. την ρθόδοξη πίστη καί παράδοση, στήν δια βαθμίδα κτιμήσεως καί ποδοχς μέ λες τίς λλες θρησκευτικές ντιλήψεις μέ ποτέλεσμα: α) νά γνοεται θεία ποκάλυψη ς πηγή τς ρθόδοξης πίστεως καί νά καλλιεργεται (χωρίς ρητς νά καθορίζεται) δέα τς νθρώπινης προέλευσης κάθε θρησκευτικς πίστεως καί διδασκαλίας λων τν θρησκειν, δηλ. και τς ρθόδοξης Χριστιανικς.
3) Οδηγεται τσι τό ΜτΘ σέ καθαρά καί πολύτως μάθημα γνώσεως (στορικς, θρησκειολογικς, πολιτιστικς κτλ), καί δέν ποσπται π ατό μόνον διδασκαλία τς πίστεως (πού μπορε νά ποστηριχθε τι εναι ργο τς κκλησίας) λλά καλλιεργεται σαφς και ντόνως, καί μάλιστα στά παιδιά πού στήν λικία ατή διαμορφώνουν τήν προσωπικότητά τους, διαφορία γιά ποια θρησκευτική πίστη καί προσπάθεια γιά γνες θικς καί πνευματικς ζως.
4) Παρουσιάζουν πράγματι σέ μεγαλύτερη κταση στοιχεα τς ρθόδοξης χριστιανικς παραδόσεως π ση τά τν λλων θρησκειν. Τοτο εναι λογικά καί πρακτικά τό μόνο δυνατό. ποσοτική ατή μως παρουσία δέν καλύπτει κατά κανένα τρόπο τήν ξιολογική ξίσωσή τους, ποία εναι κδηλη σ λες τίς βαθμίδες ( τάξεις τν Σχολείων). Σημειώνουμε μάλιστα τι καταβάλλεται διαίτερη προσπάθεια γι ατή τήν ξίσωση.
5) χουν φαιρεθε πό τούς σκοπούς καί στόχους καί πό τά θέματα λων τν θεματικν νοτήτων κεφαλαιώδεις ρθόδοξες θρησκευτικές διδασκαλίες, μέ ποτέλεσμα τή διαγραφή πό τή συνείδηση τν μαθητν χι μόνο τς πίστης, λλά καί τς γνώσης πολύ σημαντικν στοιχείων τς ρθόδοξης διδασκαλίας καί ζως.
6) ‘Η μέθοδος τς διαθρησκειακς διδασκαλίας ρισμένων θεμάτων καταλήγει στή δημιουργία σύγχυσης γιά τό τί κριβς διδάσκει καί πιστεύει κάθε θρησκεία, πως γίνεται π.χ. μέ τήν ννοια τογίου νθρώπου”, που νας καθαρά χριστιανικός θεολογικός ρος ποδίδεται χι μόνο σέ μή χριστιανούς, λλά καί σέ μυθικά πρόσωπα.
7) Μέ τά νέα ατά Π.Σ. τό ΜτΘ φαίνεται νά ρνεται (καί πράγματι ρνεται) τό καθκον πού χει νά διδάσκει στά νέα παιδιά τή θρησκευτική πίστη τν πατέρων τους. Καθκον πού ρίζεται καί διακηρύσσεται καί πό τήν Ερωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων το νθρώπου (Σύμβαση τς Ρώμης το 1950) καί πό ποφάσεις το Ερωπαϊκο Δικαστηρίου νθρωπίνων Δικαιωμάτων καί πό τό ‘Ελληνικό Νομικό Πλαίσιο (Σύνταγμα, Νόμοι, Νομολογία ΣτΕ). 
Δ. Αντίθετα πρός τά παραπάνω, μέ τά νέα Π.Σ. τό ΜτΘ φαίνεται νά ναρμονίζεται πρός τις ποδείξεις τς πιτιθέμενης θεϊας. Η ΠΕΘ μέ σημαντικό ριθμό ργασιν, πού πάρχουν στό Διαδίκτυο, λεπτομερς ναλύει, δείχνει καί πογραμμίζει πάρα πολλά εδικά σημεα τν νέων Π.Σ. μέ τά ποα, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, θεωροῦμε ὅτι δέν συμφωνεῖ ὁ σύγχρονος Ἕλληνας. 
Ε. Γιά ὅλα τά παραπάνω εἴμαστε ἀντίθετοι πρός τά νεά Π.Σ. τά ἤδη “πιλοτικῶς” ἐφαρμοζόμενα. Τό κύριο θέμα εἶναι ἡ μεταβολή τοῦ χαρακτῆρα τοῦ μαθήματος, ὄχι ἡ δομή τῶν θεματικῶν ἐνοτήτων τους, καί ἡ ὅποια διδακτική μέθοδος. Σημαντική ὅμως εἶναι καί ἡ ἀντίθεσή μας πρός τή δομή τοῦ περιεχομένου τῶν κατά σχολική τάξη θρησκευτικῶν διδασκαλιῶν.
Γι᾽ αὐτό καί ζητοῦμε τήν ἀπ᾽ ἀρχῆς πλήρη καί οὐσιαστική ἀναμόρφωσή τους, στήν ὁποία θά πρέπει νά ληφθοῦν ὑπόψη ὅλα τά παραπάνω". 


Πηγή
 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ελάτη



Ιερά Μονή Δοχειαρίου


Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου



Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ