φενεος

Ιησούς Σινά

Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.
Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.
Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.
Πάντα μοι σύ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος.

Τι πλέον θέλεις;

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Τηλεόραση...ο άμβωνας της Νέας Εποχής


thleorasi5.jpg

Όταν κάποιος παρακολουθεί τηλεόραση, δέχεται μια ακτινοβολία που τον βάζει σε μια κατάσταση όμοια με αυτήν που πετυχαίνουν οι υπνωτιστές ...
Δεν πρόκειται για μια ακόμη θεωρία συνωμοσίας, αφού το παραπάνω έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Μέσα σε μόλις 30 δευτερόλεπτα τηλεοπτικής παρακολούθησης, ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπαίνει σε μια σταθερή φάση, όπου παράγει μόνο χαμηλά κύματα άλφα, που αποτυπώνονται και σε εγκεφαλογράφημα.
Σε ένα πείραμα, όπου συνέδεσαν μερικά παιδιά σε μηχάνημα EEG, οι τηλεοράσεις ήταν προγραμματισμένες να σβήσουν μόλις οι εγκέφαλοι των παιδιών έπιαναν τα κύματα άλφα. Παρά τις οδηγίες που τους είχαν δοθεί, για να αυτοσυγκεντρωθούν, κανένα από αυτά δεν μπόρεσε να κρατήσει την τηλεόραση αναμμένη περισσότερο από 30 δευτερόλεπτα.
Η εγκεφαλική αυτή κατάσταση είναι ίδια με αυτήν που χρησιμοποιούν οι υπνωτιστές και οι θεραπευτές, για να βοηθήσουν ανθρώπους να κόψουν το κάπνισμα, να μειώσουν το φαγητό, κλπ.
Πρόκειται για μια κατάσταση όπου παύει σχεδόν τελείως η συνειδητότητα, και στην ουσία παρακάμπτεται, έτσι ώστε οι όποιες οδηγίες δίνονται, να πηγαίνουν κατευθείαν στο υποσυνείδητο.

thleorasi 2.jpg
Στη συνέχεια, το υποσυνείδητο μυστικά και σιωπηλά, κατευθύνει τις συνειδητές δραστηριότητες σύμφωνα με τις οδηγίες που του δίνονται.
Σε αυτή τη κατάσταση συνείδησης, όπως επιβεβαιώνουν οι υπνωτιστές, οποιαδήποτε προφορική ή οπτική οδηγία δίνεται, εκλαμβάνεται από τον εγκέφαλο ως εντολή.
Στην αρχή, ο εγκέφαλος έμπαινε σε αυτή τη διαδικασία εξαιτίας των λάμψεων της αναλογικής τηλεόρασης που οφείλονταν στην τεχνολογία των καθοδικών ακτίνων που χρησιμοποιούνταν. Κανονικά, η μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση θα έπρεπε να είχε αλλάξει τα πράγματα. Στην πραγματικότητα όμως, η ψηφιακή τεχνολογία επιτρέπει έναν πιο λεπτό χειρισμό και έλεγχο του ρυθμού των λάμψεων, με αποτέλεσμα ένα πιο βέλτιστο υπνωτικό αποτέλεσμα.
Η πολλή τηλεόραση οδηγεί σε μια εσαεί κατάσταση χαμηλών κυμάτων άλφα, με αποτέλεσμα την δημιουργία μιας επιδεκτικής συνειδητότητας, όπου τα «εικονικά ζόμπι» κάνουν ότι τους υποδειχθεί.
Δεν είναι μόνο οι επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται αυτό το φαινόμενο για να κερδίσουν. Το τηλεοπτικό δίκτυο Fox έχει παραδεχτεί πως χρησιμοποιεί αυτή τη μέθοδο συνειδητά, με σκοπό να επιβάλλει την ιδέα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης του πλανήτη, καθώς και την ιδέα περί της ανάγκης μείωσης των εκπομπών άνθρακα στην Αμερική.

thleorasi6.jpg
Και το πέτυχαν μια χαρά, αφού η φράση carbon footprint, που είναι μια σαχλαμάρα, έχει αποτυπωθεί στους εγκεφάλους των Αμερικανών και συζητιέται ευρέως, άνευ λόγου και αιτίας.
Όχι μόνο η Fox, αλλά όλα τα αμερικανικά ΜΜΕ έχουν πείσει τους Αμερικανούς ότι το μέλλον του πλανήτη εξαρτάται από την μείωση ή μη των εκπομπών άνθρακα.
Εξίσου ανησυχητικό είναι και το γεγονός ότι ο πληθυσμός αυτός των ζόμπι, πείθεται καθημερινά ότι η κυβέρνηση είναι καλή και έχει καλές προθέσεις, και ότι πάντα κοιτάζει το συμφέρον του λαού.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα όλης αυτής της χειραγώγησης; Ότι κάθε μέρα που περνάει, το κράτος κερδίζει όλο και πιο πολλές εξουσίες επάνω στις ζωές μας, και σιγά σιγά πειθόμαστε ότι θα πρέπει να του παραχωρήσουμε τον απόλυτο έλεγχο, χωρίς να εμποδίζεται από άχρηστους θεσμούς όπως είναι η δικονομία, και το σύνταγμα.
Έτσι, ακόμη και αν ποτέ τα ΜΜΕ μεταδώσουν την είδηση ότι με βάση τον νόμο S.1867 που ισχύει πλέον, ο αμερικανικός στρατός έχει το δικαίωμα να συλλάβει τον οποιοδήποτε και να τον φυλακίσει ισόβια χωρίς δίκη(!), αυτό θα εκληφθεί από τους υπνωτισμένους πολίτες ως κάτι το απόλυτα σοφό και απαραίτητο.
Πρόκειται για αυτό που φοβόταν ο πρόεδρος Jefferson για την δημοκρατία. Την τυραννία των πολλών επί των λίγων. Σήμερα βλέπουμε μια τυραννία των πολλών ζαλισμένων ζόμπι, επί των ελάχιστων ακόμη ξύπνιων, και ουσιαστικά ζωντανών. (logioshermes.blogspot.com)


και ΕΔΩ!!!
Σταματήστε να βλέπετε τηλεόραση!

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Ἡ ευτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ίδιο σας τὸν εαυτό, καὶ μακάριος είναι ο άνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αυτό. Άγιος Νεκτάριος




Τίποτα δὲν εἶναι μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν καθαρὴ καρδιά, γιατὶ μία τέτοια καρδιὰ γίνεται θρόνος τοῦ Θεοῦ. Καὶ τί εἶναι ἐνδοξότερο ἀπὸ τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ; Ἀσφαλῶς τίποτα.

Λέει ὁ Θεὸς γι᾿αὐτοὺς ποὺ ἔχουν καθαρὴ καρδιά: ≪Θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ πορεύομαι μαζί τους. Θὰ εἶμαι Θεός τους, κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου≫. (Β´ Κορ. 6, 16).
Ποιοὶ λοιπὸν εἶναι εὐτυχέστεροι ἀπ᾿αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους; Καὶ ἀπὸ ποιὸ ἀγαθὸ μπορεῖ νὰ μείνουν στερημένοι; Δὲν βρίσκονται ὅλα τ᾿ἀγαθὰ καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὶς μακάριες ψυχές τους; Τί περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ᾿ἀλήθεια, τίποτα! Γιατὶ ἔχουν στὴν καρδιά τους τὸ μεγαλύτερο ἀγαθό: τὸν ἴδιο τὸ Θεό!
Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸτὸν ἑαυτό τους, στὶς ξένες χῶρες καὶ στὰταξίδια, στὸν πλοῦτο καὶ στὴδόξα, στὶς μεγάλες περιουσίες καὶ στὶς ἀπολαύσεις, στὶς ἡδονὲς καὶ σ᾿ὅλες τὶς χλιδὲς καὶ ματαιότητες, ποὺ κατάληξή τους ἔχουν τὴν πίκρα! Ἡ ἀνέγερση τοῦ πύργου τῆς εὐτυχίας ἔξω ἀπὸ τὴν καρδιά μας, μοιάζει μὲ οἰκοδόμηση κτιρίου σὲ ἔδαφος ποὺ σαλεύεται ἀπὸ συνεχεῖς σεισμούς. Σύντομα ἕνα τέτοιο οἰκοδόμημα θὰ σωριαστεῖστὴ γῆ...
Ἀδελφοί μου! Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό, καὶ μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αὐτό. Ἐξετάστε τὴν καρδιά σας καὶ δεῖτε τὴν πνευματική της κατάσταση. Μήπως ἔχασε τὴν παρρησία της πρὸς τὸ Θεό; Μήπως ἡ συνείδηση διαμαρτύρεται γιὰ παράβαση τῶν ἐντολῶν Του; Μήπως σᾶς κατηγορεῖ γιὰ ἀδικίες, γιὰ ψέματα, γιὰ παραμέληση τῶν καθηκόντων πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον; Ἐρευνῆστε μήπως κακίες καὶ πάθη γέμισαν τὴν καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αὐτὴ σὲ δρόμους στραβοὺς καὶ δύσβατους...
Δυστυχῶς, ἐκεῖνος ποὺ παραμέλησε τὴν καρδιά του, στερήθηκε ὅλα τ᾿ἀγαθὰ κι ἔπεσε σὲ πλῆθος κακῶν. Ἔδιωξε τὴ χαρὰ καὶ γέμισε μὲ πίκρα, θλίψη καὶ στενοχώρια. Ἔδιωξε τὴν εἰρήνη καὶ ἀπόκτησε ἄγχος, ταραχὴ καὶ τρόμο. Ἔδιωξε τὴν ἀγάπη καὶ δέχτηκε τὸ μίσος. Ἔδιωξε, τέλος, ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ δέχτηκε μὲ τὸ βάπτισμα, καὶ οἰκειώθηκε ὅλες τὶς κακίες ἐκεῖνες, ποὺ κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἐλεεινὸ καὶ τρισάθλιο.
Ἀδελφοί μου! Ὁ Πολυέλεος Θεὸς θέλει τὴν εὐτυχία ὅλων μας καὶ σ᾿αὐτὴ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γι᾿αὐτὸ ἵδρυσε τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιὰ νὰμᾶς καθαρίζει αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, νὰ μᾶς ἁγιάζει, νὰ μᾶς συμφιλιώνει μαζί Του, νὰ μᾶς χαρίζει τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ.
Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖ. Ἂς τρέξουμε γρήγορα ὅσοι ἔχουμε βαριὰ τὴ συνείδηση. Ἂς τρέξουμε καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ σηκώσει τὸ βαρὺ φορτίο μας, νὰ μᾶς χαρίσει τὴν παρρησία πρὸς τὸΘεό, νὰ γεμίσει τὴν καρδιά μας μὲ εὐτυχία καὶ μακαριότητα...


Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα

sofia agaph pisti kai elpida.jpg

Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117 - 138 μ.Χ.). Οι τρεις θυγατέρες της Αγίας Σοφίας, πήραν τα ονόματα τους από το χωρίο της Καινής Διαθήκης: «νυνv δr μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μείζων δε τούτων η αγάπη.» ( Α' Κορινθίους. 13:13).

Η Αγία Σοφία, τίμια και θεοσεβής γυναίκα, γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Τότε ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές και διέταξε να τις συλλάβουν.

Αφού απομόνωσαν τη μητέρα, άρχισαν να ανακρίνουν τις κόρες. Πρώτη παρουσιάστηκε στο βασιλιά η δωδεκάχρονη Πίστη. Με δελεαστικούς λόγους ο Ανδριανός προσπάθησε να πείσει την Πίστη να αρνηθεί το Χριστό και θα της χορηγούσε τα πάντα, για να ζήσει ευτυχισμένη ζωή, αλλά αντιμετώπισε το άκαμπτο φρόνημα της νεαρής. Τα λόγια της Αγίας Γραφής αποτέλεσαν δυναμική απάντηση της Πίστης: «εν πίστει ζω τη του Υιού του Θεού του αγαπήσαντός με και παραδόντος εαυτόν υπερ εμού» (Γαλ. 2: 20) δηλαδή «ζω εμπνεόμενη από την πίστη μου στον Χριστό, που με αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για τη σωτηρία μου». Τότε, μετά από βασανιστήρια, την αποκεφάλισαν.

Επίσης με τα λόγια της Αγίας Γραφής απάντησε και η δεκάχρονη Ελπίδα, όταν τη ρώτησαν αν αξίζει να υποβληθεί σε τέτοια βασανιστήρια: «ηλπίκαμεν επv Θεω ζώντι, ος εστι σωτήρ πάντων ανθρώπων, μάλιστα πιστών» (Α΄ Τιμοθ. 4:10). Δηλαδή, «ναι, διότι έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας στον ζωντανό Θεό, που είναι σωτήρ όλων των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των πιστών». Αμέσως τότε και αυτή αποκεφαλίστηκε.

Αλλά δεν υστέρησε σε απάντηση και η εννιάχρονη Αγάπη. Είπε ότι η ύπαρξή της είναι στραμμένη «εις την αγάπην του Θεού καv εις την υπομονήν του Χριστού» (Β' Θεσσαλ. 3: 5). Βέβαια δεν άργησαν να αποκεφαλίσουν και αυτή.

Περήφανη για τα παιδιά της η Σοφία, ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας το Θεό να την πάρει κοντά του. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της και η Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στους τάφους των παιδιών της.

πηγή 

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Χριστιανικὴ εὐγένεια. Άγιος Νεκτάριος



Οἱ χριστιανοὶ ἔχουν χρέος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, νὰ γίνουν ἅγιοι καὶ τέλειοι. Ἡ τελειότητα καὶ ἡ ἁγιότητα χαράσσονται πρῶτα βαθιὰ στὴν ψυχὴ τοῦ χριστιανοῦ, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ τυπώνονται καὶ στὶς σκέψεις του, στὶς ἐπιθυμίες του, στὰ λόγια του, στὶς πράξεις του. Ἔτσι, ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ ὑπάρχει στὴν ψυχή, ξεχύνεται καὶ σ᾿ὅλο τὸν ἐξωτερικὸ χαρακτήρα. Ὁ χριστιανὸς ὀφείλει νὰ εἶναι εὐγενικός με ὅλους. Τὰ λόγια καὶ τὰἔργα του νὰ ἀποπνέουν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ κατοικεῖ στὴν ψυχή του, ὥστε νὰ μαρτυρεῖται ἡ χριστιανική του πολιτεία καὶ νὰδοξάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.
Ὅποιος εἶναι μετρημένος στὰ λόγια, εἶναι μετρημένος καὶ στὰ ἔργα. Ὅποιος ἐξετάζει τὰ λόγια ποὺ πρόκειται νὰ πεῖ, ἐξετάζει καὶ τὶς πράξεις ποὺ πρόκειται νὰ ἐκτελέσει, καὶ ποτέ του δὲν θὰ ὑπερβεῖ τὰ ὅρια τῆς καλῆς καὶ ἐνάρετης συμπεριφορᾶς.
Τὰ χαριτωμένα λόγια τοῦ χριστιανοῦ χαρακτηρίζονται ἀπὸ λεπτότητα καὶ εὐγένεια.
Αὐτὰ εἶναι ποὺ γεννοῦν τὴν ἀγάπη, φέρνουν τὴν εἰρήνη καὶ τὴχαρά. Ἀντίθετα, ἡ ἀργολογία γεννάει μίση, ἔχθρες, θλίψεις, φιλονικίες, ταραχὲς καὶ πολέμους.
Ἂς εἴμαστε λοιπὸν πάντοτε εὐγενικοί. Ποτὲ ἀπὸ τὰ χείλη μας νὰ μὴ βγεῖ λόγος κακός, λόγος ποὺ δὲν εἶναι ἁλατισμένος μὲ τὴχάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πάντοτε λόγοι χαριτωμένοι, λόγοι ἀγαθοί, λόγοι ποὺ μαρτυροῦν τὴν κατὰ Χριστὸν εὐγένεια καὶ τὴν ψυχική μας καλλιέργεια.

Άγιος Νεκτάριος

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015

Στη Σμύρνη δεν έριξαν τον Ελληνικό Στρατό στη θάλασσα αλλά το λαό

 Μέχρι σήμερα οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι το 1922 έριξαν στη θάλασσα τον ελληνικό στρατό, ισχυρισμός που κατά τον αρθρογράφο Ουζγκιούρ Αϊντίν είναι αναληθής. Όπως μάλιστα γράφει από τη Σμύρνη και για το πρακτορείο ANF, αυτό που έκανε ο τουρκικός στρατός ήταν να ρίξει Έλληνες και Αρμένιους στη θάλασσα. Διαβάστε το άρθρο του:
Όπως κάθε Σεπτέμβρη και φέτος θα γίνουμε μάρτυρες εξιστόρησης μύθων που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, σύμφωνα με τους οποίους «το 1922 ρίξαμε τον ελληνικό στρατό στη θάλασσα».
Είναι όμως απόλυτα εξακριβωμένο ότι όταν ο τουρκικός στρατός μπήκε στη Σμύρνη, ο ελληνικός στρατός την είχε ήδη εγκαταλείψει.
Η αρμενική κοινότητα, αν και μικρή σε σχέση με την ελληνική, έζησε στη Σμύρνη μέχρι το 1922. Εξάλλου δεν είχε επηρεαστεί και πολύ από τους «εκτοπισμούς» του Λίμαν φον Σάντερς και του νομάρχη Ραχμί μπέη. Ωστόσο, η πυρκαγιά που κατέκαψε την πόλη και ξέσπασε στη συνοικία Χαϊνότς, εξάλειψε την παρουσία των Αρμενίων στην πόλη. Μέχρι τότε δεν είχαν μείνει πουθενά Αρμένιοι στην Ανατολή, με εξαίρεση την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη.
Μέρος των Αρμενίων που είχε διαφύγει των διωγμών βρήκε καταφύγιο στη Σμύρνη
Οι αιματηρές εξεγέρσεις του 16ου και 17ου αι., που ονομάστηκαν «εξεγέρσεις Τζελαλί», εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την Ανατολή. Μέρος των Αρμενίων κατάφερε να ξεφύγει και να κρυφτεί, γλιτώνοντας από τις σφαγές. Περίπου χίλιοι Αρμένιοι από το Ναχιτσεβάν, το Καραμπάγ και το Εριβάν, κατάφεραν να φθάσουν και να εγκατασταθούν στη Σμύρνη.
Στις αρχές του 17ου αι., ο Σάχης της Περσίας Αββάς Α΄, έκανε παιδομάζωμα στις κοινότητες των Αρμενίων, των Γεωργιανών και των Τσερκέζων, με σκοπό τη δημιουργία ισχυρού στρατού. Ορισμένοι Αρμένιοι, για να γλιτώσουν τα παιδιά τους, κατέφυγαν στη Σμύρνη, ενώ και ο Σουλτάνος Μαχμούτ Α΄ μετέφερε 100 οικογένειες Αρμενίων από τις πόλεις Ασνταράκ και Οσαγκάν της σημερινής Αρμενίας αλλά και από την Άγκυρα, και τους εγκατέστησε στη Σμύρνη.
Με τη φωτιά της Σμύρνης καταστράφηκε η συνοικία των Αρμενίων
Το 18ο αι., μετά την καταστροφή του Ισφαχάν από τους Αφγανούς, ακολούθησαν μαζικές εγκαταστάσεις Αρμενίων από τη Νέα Γκούλφα και το Ναχιτσεβάν στη Σμύρνη, ενώ το 19ο αι. έγινε το ίδιο με Αρμενίους από τη Θεοδοσιούπολη (Ερζερούμ), Ευδοκιάδα (Τοκάτη), Καισάρεια και Τυφλίδα να εγκαθίστανται στη Σμύρνη. Εκατοντάδες ορφανά που γλίτωσαν από τις σφαγές των Αρμενίων του 1894-1896 και του 1909 (σφαγή των Αδάνων), εγκαταστάθηκαν σε ορφανοτροφεία που οργάνωσε η αρμενική κοινότητα της Σμύρνης.
Η πυρκαγιά που ξέσπασε 1845 στη Σμύρνη, κατέκαψε και πάλι τη συνοικία των Αρμενίων.
Από τα 900 αρμενικά σπίτια, μόλις 37 διασώθηκαν. Καταστήματα, εργαστήρια, το σχολείο Χιριπσιμάντς, η εκκλησία Σουρπ Ισπεντάνος και όλα τα αρχεία της, παραδόθηκαν στις φλόγες και καταστράφηκαν.
Μετά την πυρκαγιά κλήθηκαν δυο αρχιτέκτονες από την Κωνσταντινούπολη για να επανασχεδιάσουν την αρμενική συνοικία, η οποία αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες της.
Έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της οικονομίας της Σμύρνης
Το 1922 η αρμενική κοινότητα είχε 21 ιδρύματα που ασχολούνταν με την εκπαίδευση, την αλληλοβοήθεια, τις τέχνες και τον αθλητισμό, ενώ υπήρχαν και πολλές αρμενικές εταιρείες και επιχειρήσεις, που συνέβαλαν στην οικονομική ανάπτυξη της πόλης. Κάτοχοι ακινήτων γαιών ήταν οι Hovsep Çelebi Yusufyan, Krikor Kuyumcuyan, επιχειρηματίες οι αδελφοί İspartalıyan, Ekizyan, αδελφοί Yesayan, υφασματέμποροι πρώτης κατηγορίας οι Stepan- Dikran İplikçiyan, έμποροι βάμβακος, σιτηρών, σύκων και σταφίδας οι Elmasyan, αδελφοί Tavityan και πόσοι άλλοι.
Την έκαψαν οι Τούρκοι κομιτατζήδες
Η επίσημη θέση του τουρκικού κράτους είναι ότι τη Σμύρνη την έκαψαν οι Αρμένιοι και οι Ρωμιοί. Όμως μετά από χρόνια αποκαλύφθηκε ότι την πυρκαγιά την έβαλαν οι Τούρκοι κομιτατζήδες. Αν συνεκτιμήσει δε κανείς τα όσα έχουν ειπωθεί και γραφτεί από Άγγλους και Έλληνες, τότε βγαίνει το συμπέρασμα ότι την πόλη την έκαψαν οι «άτακτοι», ενώ η στρατιωτική διοίκηση έκανε τα στραβά μάτια.
Όταν μπήκε ο τακτικός στρατός στη Σμύρνη, οι εκπρόσωποι του Κεμάλ δεν έκαναν κάτι για να εγκαταστήσουν διοίκηση και να ελέγξουν την πόλη. Άδειασαν τις φυλακές και γέμισε η πόλη με «ατάκτους», για συγκεκριμένους λόγους.
Οι λεηλασίες άρχισαν στη συνοικία των Αρμενίων και μετά ακολούθησαν οι πυρκαγιές. Άγγλοι και άλλοι αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν ότι ανάμεσα σε εκείνους που έβαλαν τη φωτιά, ήταν και Τούρκοι στρατιώτες.
Για τη φωτιά υπάρχουν δυο απόψεις. Η μια λέει ότι οι κεμαλιστές είχαν πειστεί πως για να αναπτυχθεί η Σμύρνη, θα έπρεπε να γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί εκ θεμελίων, ενώ η άλλη λέει ότι ο τουρκικός στρατός, για να επιβραβεύσει τους «ατάκτους», τους επέτρεψε να λεηλατήσουν την πόλη.
Στη Σμύρνη δεν έριξαν τον Ελληνικό Στρατό στη θάλασσα αλλά το λαό
Για χρόνια μας έκαναν πλύση εγκεφάλου, λέγοντας ότι «ρίξαμε στη θάλασσα τον ελληνικό στρατό». Όμως, έχει αποδειχτεί ότι όταν ο τουρκικός στρατός μπήκε στη Σμύρνη, ο ελληνικός είχε ήδη αναχωρήσει. Αυτοί που ρίξαμε στη θάλασσα, ήταν ο ελληνικός και ο αρμενικός λαός. Όταν ξέσπασε η πυρκαγιά, μαζί με τους Έλληνες δολοφονήθηκαν εκατοντάδες Αρμένιοι. Λεηλατήθηκαν οι περιουσίες, τα καταστήματα και τα σπίτια τους. Όσοι μπόρεσαν να γλιτώσουν, σκόρπισαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Πρώτα στην Ελλάδα κι από εκεί στην Ευρώπη και την Αμερική. Κάποιοι εγκαταστάθηκαν στη Βηρυτό, τη Συρία και την Αρμενία.
Η Διεθνής Έκθεση Σμύρνης καταλαμβάνει την αρμενική συνοικία Χαϊνότς
Η περιοχή πάνω στην οποία εγκαταστάθηκε και επεκτάθηκε η Διεθνής Έκθεση Σμύρνης, αμέσως μετά την τραγωδία –η οποία φιλοξενεί, ερήμην των πραγματικών ιδιοκτητών της αρκετές δραστηριότητες μεταξύ των οποίων και πολιτιστικές με σημαντικούς προσκεκλημένους- είναι η περιοχή της Αρμενικής συνοικίας Χαϊνότς, που λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε το 1922.
Τώρα στο εσωτερικό υπάρχουν τεράστια δένδρα και ταμπέλες που γράφουν «Τι ευτυχία να λες ότι είσαι Τούρκος», «Ένας Τούρκος αξίζει όσο ολόκληρος ο κόσμος», ενώ υπάρχουν παντού προτομές του Μουσταφά Κεμάλ.
Η εικόνα που βλέπει κανείς στο Βόρειο Κουρδιστάν, με τα ρατσιστικά αυτά συνθήματα να είναι γραμμένα με πέτρες στα καμένα βουνά, υπάρχει και στην άλλοτε όμορφη γειτονιά των Αρμενίων της Σμύρνης, πάνω στα ερείπια και τις στάχτες της οποίας οικοδομήθηκε ένας νέος κόσμος.
πηγή

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ: Μην αφήνουμε ούτε μία ημέρα χωρίς να επικαλούμαστε την Παναγία μας.



Ἦταν κάποτε ἕνας ἄνθρωπος εὐλαβής πού ὠνομαζόταν Ἀγαθόνικος.
Αὐτός εἶχε διδαχθῆ, ἀκόμη ἀπό τήν παιδική του ἡλικία, νά λέγη μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τόν ὕμνο αὐτό:

«Θεοτόκε, Παρθένε, χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά σοῦ. Εὐλογημένη, σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου. Ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες, τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

Ἀργότερα ἔκανε μιά ζωή μέ πολλές φροντίδες καί ἔλεγε σπανιώτερα αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Κατόπιν σιγά σιγά ἔπαυσε νά τόν λέγη.

Ὁ Θεός ὅμως, ὁ Ὁποῖος δέν θέλει τόν θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἔστειλε στό σπίτι του ἕναν ἐρημίτη ἀπό τήν Θηβαΐδα γιά νά τόν ἐλέγξη διότι ἐξέχασε αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου.
Ὁ Ἀγαθόνικος ἀπήντησε στόν ἐρημίτη μοναχό ὅτι ἔπαυσε νά τόν λέγη, διότι, παρότι τόν ἔλεγε γιά πολλά χρόνια, ὅμως δέν εὑρῆκε καμμία ὠφέλεια.
Τότε ὁ ἐρημίτης τοῦ εἶπε:
«Φέρε στόν νοῦ σου τυφλέ καί ἀχάριστε, πόσες φορές σέ ἐβοήθησε αὐτή ἡ δοξολογική προσευχή καί σέ ἔσωσε ἀπό διάφορους πειρασμούς!
Θυμήσου, ὅταν ἤσουν ἀκόμη παιδί, πῶς λυτρώθηκες ἀπό πνιγμό κατά ἕνα θαυμαστό τρόπο!
Ἐνθυμήσου, ὅταν σέ ἐκτύπησαν πολλοί γείτονες σέ μία λακκούβα πού εἶχες πέσει κι ὅμως ἔμεινες ἀτραυμάτιστος!
Θυμήσου ἀκόμη, ὅταν ταξίδευες κάποτε μέ κάποιον φίλον σου, ἐπέσατε καί οἱ δυό σας ἀπό τήν καρότσα!
Αὐτός ἔσπασε τό πόδι του καί σύ δέν ἔπαθες τίποτε.
Δέν γνωρίζεις ὅτι ὁ φίλος σου εἶναι κάτω ἀδύνατος ἀπό μία ἀσθένεια, ἐνῶ ἐσύ εἶσαι ὑγιής καί δέν αἰσθάνεσαι κανένα πόνο;
Καί, ὅταν τοῦ ἔφερε στήν μνήμη ὅλα αὐτά τά θαυμαστά ἔργα, στό τέλος τοῦ εἶπε:
«Να ξέρης ὅτι ὅλες αὐτές οἱ δυστυχίες καί ἀτυχίες πού ἦλθαν στήν ζωήν σου, ἀπομακρύνθηκαν ἀπό τήν θεία Σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, χάρις στήν μικρή σου αὐτή δοξολογική προσευχή, τήν ὁποίαν ἔλεγες κάθε ἡμέρα ἐνώπιόν της.
Δώσε λοιπόν προσοχή καί συνέχιζε νά προσεύχεσαι καί στό μέλλον μέ τήν προσευχή αὐτή καί ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας δέν θά σέ ἐγκαταλείψη ποτέ».
Ἔτσι κατάλαβε ὁ Ἀγαθόνικος καί δέν ἄφησε πάλι αὐτή τήν προσευχή.
Οὔτε ἐμεῖς νά μήν ἀφήνουμε νά περνᾶ μία ἡμέρα χωρίς νά προσευχηθοῦμε μ᾿ αὐτή τήν προσευχή μπροστά στήν Κυρία Θεοτόκο κι ἔτσι θά φυλαγώμεθα ἀπό πολλές δοκιμασίες καί πειρασμούς στήν ζωή μας.

Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ: Μην αφήνουμε ούτε μία ημέρα χωρίς να επικαλούμαστε την Παναγία μας.

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Εν όψει ή εν αναμονή των εκλογών - Εστία Πατερικών Μελετών



ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
      Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ
           ΤΗΛ.  2108025211
           estiapm@gmail.com



Μαρούσι 3-9-2015

Ἐν ὄψει ἤ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐκλογῶν

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν αἰσθάνεται ἀδήρητη τήν ἀνάγκη νά ἀπευθυνθεῖ σέ κάθε ὀρθόδοξο Ἕλληνα πολίτη ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλο κατοικοῦντα ἤ παρεπιδημοῦντα ἐν Ἑλλάδι ἄνθρωπο καί νά ἐκφράσει προβληματισμούς καί προτάσεις.  Ἐννοεῖται, ὅτι δέν περιφρονεῖ ὅλους ἐκείνους, πιστούς καί «ἀπίστους» πού φιλοδοξοῦν νά ἀναλάβουν τά ἡνία τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας μας.
Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν δέν φιλοδοξεῖ νά καταλογίσει εὐθῦνες, νά κάνει ὑποδείξεις, νά παρουσιάσει ἤ νά ζωγραφίσει κόμματα ἤ πρόσωπα γιά στήριξη, πριμοδότηση ἤ ψήφιση.
Εἶναι τόση ἡ πίκρα τοῦ ἕλληνα πολίτη ἀπό τήν πενταετῆ περιπέτεια τῆς κρίσεως, πού ὅ,τι καί νά ἀκούσει συμβουλευτικό, θά ἀντιδράσει, θά πονέσει ἔτι περισσότερο, ὅπως ἀντιδροῦν οἱ βαρύτατα πενθοῦντες ἀπό τό «χαμό» φιλτάτου οἰκείου προσώπου τους.  Δέν θέλουμε νά προκαλέσουμε κανένα, οὔτε ὁμοφρονοῦντα, οὔτε ἀντιφρονοῦντα.
Ταπεινῶς φρονοῦμε, ὅτι τόν πρῶτο λόγο μέσα στό ἱστορικό γίγνεσθαι ὅλου τοῦ κόσμου μας καί ἁπάντων τῶν συμπάντων τόν ἔχει ὁ ἐν Τριάδι Θεός, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα.  Μέσα στόν Παράδεισο ἔδωσε τήν εὐλογία, τήν ἐντολή καί τή δύναμη   στούς πρωτοπλάστους προπάτορές μας: «αὐξάνεσθε, πληθύνεσθε, πληρώσατε, κατακυριεύσατε τῆς γῆς».  Αὐτός ὁ Ἴδιος προνοεῖ, ἔστω καί ἄν παρεκκλίνουμε ἀπ’ Αὐτόν ἤ ἀγνωστικιστικά  τόν ἀπορρίπτουμε ἤ καί ἄν ἀπερίφραστα Τόν ἀποστρεφόμαστε. 
Ἐξακολουθεῖ, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς νά παρεμβαίνει διακριτικά ἤ θεοδυναμικά ἑκάστοτε πρός τό συμφέρον μας προσέχο ντας νά μήν καταπατήσει τό πιό σπουδαῖο δῶρο πού μᾶς προσέφερε, τό αὐτεξούσιο, τήν ἐλευθερία νά Τόν θέλουμε, νά Τόν ἐπικαλού­μαστε ἤ νά Τοῦ φράσσουμε ὅλες τίς διόδους κοινωνίας Του μαζί μας.
Ταπεινῶς προτείνουμε στούς ὀρθοδόξους πιστούς μας νά ἐντείνουμε κατά τό τρέχον εἰκοσαήμερο τίς προσευχές μας πρός τόν Ὕψιστο, γιά νά παραχθεῖ τό καλύτερο ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν.  Ἔτσι καί ἀλλιῶς δύναται ὁ θεάνθρωπος Κύριος νά φέρει τά πάνω κάτω.  Ἄς Τοῦ δώσουμε ἀρχοντικά τήν προτεραιότητα, ἀλλά καί τήν βούλησή μας νά παρέμβει θεϊκά καί νά διαλέξει, ὅσο θά Τοῦ τό ἐπιτρέψουμε, τούς ἀνθρώπους πού θά μᾶς κυβερνήσουν μέ ὅσο γίνεται πιό ἀληθινή φιλανθρωπία καί ὅση φιλοθεΐα - ὡς κόκκο σινάπεως – διαθέτουν.
Μακάρι, αὐτοί πού οὕτως θεανθρωπίνως θά ἐκλεγοῦν, νά διαθέτουν, ἤ τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος,νά διαθέσουν, ἔστω ψήγματα ἀγάπης καί ἐκτίμησης πρός τόν μέγιστο τῶν αὐτοκρατόρων Ἅγιο Κωνσταντῖνο καί τήν χριστοαεικίνητη καί δημιουργικότατη μητέρα Του, τήν Ἁγία Ἑλένη.  Θεμελιωτές τοῦ δοκιμασμένου θεανθρωπίνου ἀνθεκτικότατου πολιτισμοῦ μας δύνανται ἐξ ὕψους, ἀπό τή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, νά καταπέμπουν θησαυ ρούς ἀνέκλειπτους, τόσο πνευματικούς, ὅσο καί βιωτικούς πρός χρῆσιν ὅλων μας καί τῶν μεταγενεστέρων μας.
Μακάρι αὐτοί πού θά ἐκλεγοῦν μέ τήν προσεκτική ψῆφό μας νά καταλάβουν, ὅτι πρέπει νά ἐκπροσωπήσουν τό ἔθνος μας μέ δεδομένο τόν μοναδικό, πανάκριβο πολιτισμό πού διέθεσε καί διαθέτει πρός ἅπαντας.  Νά διαλεχθοῦν ὡς ἱσότιμοι ἑταῖροι τῶν Εὐρω παίων καί ὄχι ὡς ὑπόδουλα μειονεκτικά ἀνθρωπάκια.  Εἰ δυνατόν μέ ταπεινή, δηλαδή ἀξιοπρεπῆ διαπραγμάτευση νά βάλουν πιό γερές βάσεις συνεννοήσεων καί εἰλικρινῶν διαλόγων πρός οὐσιαστική ἐπίλυση τῶν οἰκονομικῶν ὀγκωδῶν προβλημάτων.  Μέ χριστιανική διακριτικότητα, ἑλληνικό θάρρος καί μαρτυρική ὁμολογία πού διαθέτει στό DNA του κάθε Ἕλληνας, ἀπαθῶς, εὐγενῶς καί ἀξιοπρεπῶς νά ἀκουσθεῖ ἡ ἀλήθεια ὥστε νά ἐξευρεθοῦν λύσεις. Ἐπί τέλους ἄς λεχθεῖ ἀπό τούς νέους κυβερνῆτες μας ὅτι τό ὑπέρογκο χρέος μας εἶναι πλαστό καί ἐπαχθές. 
Μακάρι νά ἐκλεγοῦν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καί τοῦ λαοῦ προσεκτικῶς ψηφίζοντος, κυβερνῆτες ὑγιεῖς, χωρίς τήν ἐπάρατο νόσο τῆς κομματικῆς πειθαρχίας.  Γιατί οἱ ἐκπρόσωποί μας μέ κλειστά τά μάτια καί χωρίς νά ἔχουν ἀναγνώσει ἔστω μιά φορά τά μνημό­νια, νά τά ὑπογράφουν μαζί μέ ὁποιαδήποτε «πολιτιστικά», «ἐκσυγχρονιστικά» ὑποπροϊόντα τῆς Νέας Ἐποχῆς;
Εἶναι προκοπή καί πολιτισμός ἡ ψήφιση νόμων ὅπως αὐτοί πού εὐνοοῦν τήν ὕβρη, τή βδελυκτή ἀλαζονεία τῶν σοδομιστῶν ὁμοφυλοφίλων;
Εἶναι προκοπή ἡ θεσμική προστασία τοῦ «τζιχαντισμοῦ» μέ προσφορά ἀπέραντου κρατικοῦ χώρου καί ἀφθόνου χρήματος γιά τήν ἀνέγερση τεμένους; 
Εἶναι πρόοδος γιά τό λαό μας νά συζοῦν οἱ νέοι μας ὡς ζευγάρια παράνομα καί μέ τήν συναίνεση μάλιστα τοῦ νόμου ὁ ἕνας νά ἐγκαταλείπει στή συνέχεια ὡς τραυματία τόν ἄλλο;
Εἶναι ἐκσυγχρονιστικό τό νά καταπατᾶται θεσμικά τό μέγα μυστήριο τοῦ Γάμου, πού δι’ αὐτοῦ ἐπεβίωναν γενιές καί γενιές γονέων καί παιδιῶν χωρίς τραύματα, πού δημιουργοῦν ἰσόβιες ἀναπη­ρίες;  Ποιά λογική ἀντέχει ὅταν συνειδητοποιεῖ ὅτι πόλεις ὁλόκληρες τῆς πατρίδος μας χάνονται μέ τίς ἐκτρώσεις πολλῶν χιλιάδων ἐμβρύων μέ κρατική θεσμική μάλιστα χρηματοδότηση;
Ἀφόρητος πόνος κυριεύει κάθε ἕλληνα πολίτη ὅταν πληροφορεῖται ὅτι τά πάντα διά νόμου καταστρέφονται καί μόνο μέ τήν ἐντολή τῆς τρόϊκας ἤ τοῦ ΔΝΤ.  Ὁτιδήποτε στέκεται ὄρθιο μέ τόν σκληρό ἀγώνα τῶν τιμίων ἑλληνικῶν χειρῶν θά πρέπει νά διαλυθεῖ, γιατί αὐτή εἶναι ἡ βούληση τῶν δανειστῶν;  Γιατί νά συμφωνοῦν οἱ δικοί μας;
Τή φεουδαρχία τῶν τραπεζῶν ποιό κόμμα μπορεῖ νά ἀντιμετωπίσει;  Τά capital controls τίναξαν ὅλους τούς πολιτικούς μας στούς αἰθέρες τῆς πολιτικῆς ἀνυπαρξίας.  Ὁ ταλαίπωρος, ὁ ἁπλός πολίτης ὑφίσταται τά δεινά τῆς πολιτικῆς ρεγχούσης ἀφασίας καί τῆς κυβερνητικῆς ἀδιαφορίας.
Εἶναι πράγματι «ἐξυπηρέτηση» ἡ τρομοκρατία τῶν Καρτῶν; Στήν ὕπουλη ἐπιβολή τῶν Καρτῶν κανένα κόμμα δέν ἀντιστάθηκε.  Κανένας ἐκ τῶν ἐμφανιζομένων καί ὡς ἀντιμνημονια­κῶν δέν κατάφερε νά ἀρθρώσει οὔτε ἕνα σχόλιο. 
Ποιό κόμμα θά τολμήσει προεκλογικά καί μόνο νά ὑποσχεθεῖ ἐπιφύλαξη ἤ ἄρνηση στήν ὑφέρπουσα Κάρτα τοῦ Πολίτη; Ποιό κόμμα θά ἀρνηθεῖ νά ἁλυσσοδέσει τούς Ἕλληνες πολῖτες στά δεσμά τῆς πιό τρομακτικῆς δυναστείας, τῆς παγκόσμιας δικτατορίας πού ἐγκαινιάζεται μέ τήν παραμονεύουσα Κάρτα τοῦ Πολίτη;  Ὁ  ἐν Τριάδι Θεός νά βάλει τό Παντοδύναμο χέρι Του, γιά νά γλυτώσουμε τήν πνιγηρή ἀγχόνη τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, πού ἐπίμονα ἐπιμένει νά μᾶς ἐπιβάλει ἡ Νέα Ἐποχή.
Αὐτά φέρνουν μόλυνση στή διακυβέρνηση, στούς κυβερνῆτες καί στό λαό μας ἐπειδή ὄντως προκαλοῦν τό ὑγιές αἴσθημα τοῦ λαοῦ μας καί τή δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ.
Ὡς Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν θεωροῦμε ἀπαραίτητη τήν ἄνωθεν ἐξ ἁγίας Τριάδος βοήθεια καί ἐπικουρία.  Χωρίς αὐτήν τό μπέρδεμα, τό χάος καί ἡ κατολίσθηση θά συνεχίζονται μέ τραγικά ἀποτελέσματα γιά ὅλους μας καί τό χειρότερο γιά τίς ἐπερχόμενες γενιές.
Ἔχουμε ἀποφασίσει καί μέ τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ  αἰδεσιμολογιωτάτου προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου π. Χρήστου Μαρούδα νά τελοῦμε καθημερινῶς τήν ἱερά ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου καί τῆς Θ. Λειτουργίας ὅλο τό δεκαπενθήμερο πρό τῶν ἐκλογῶν, ἀπό τίς 3 Σεπτεμβρίου ἡμέρα Πέμπτη ἕως καί τῆς 19ης τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡμέρα Σάββατο τοῦ 2015.
Αὐτή θά εἶναι ἡ εἰρηνική ἐν Χριστῷ προεκλογική ἐκστρατεία μας.  Ὑποψήφιοι ἀπό ὁποιονδήποτε χῶρο καί ψηφοφόροι ἄς συναντιώμαστε μέσα στόν πιό ἱερό, θεῖο καί ἀνθρώπινο χῶρο γιά νά πάρουμε τίς σωστότερες ἀποφάσεις μας καί μέ ἄκρα ταπείνωση καί ζέση ἐν Χριστῷ πνευματική νά Τοῦ δηλώσουμε τήν ἀδυναμία μας νά ἐκλέξουμε τούς ἐνδεδειγμένους.  Αὐτός, Ὁ τά σύμπαντα Κυβερνῶν καί κατά τό συμφέρον Οἰκονομῶν, ἄς βάλει τό χέρι Του τό θαυματουργό γιατί ἀνθρωπίνως οἱ ἐλπίδες φαίνονται μηδενικές.

                          Διά τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν
                                           ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Αγιος Νεκτάριος, ο Αγιος του αιώνα μας

AgiosNekt-(1).gif





Στο απόμακρο για κείνο τον καιρό νοσοκομείο της Αθήνας, το Αρεταίειο, η γραμματεία έπαιρνε απ' έξω εντολή και έδινε μέσα εντολή να κρατήσουν κάποιο κρεββάτι στον μικρό παθολογικό θάλαμο για έναν γέροντα καλόγερο, από την Αίγινα. 
Τον έφεραν κάποιο μεσημέρι δυο καλόγρηες κι ένας μέτριος στο ανάστημα σαραντάρης που από την πρώτη στιγμή που μπήκαν ανησυχούσε και κρυφόκλαιγε. Έκαναν τις διατυπώσεις της εισόδου και παραμονής του στο θεραπευτήριο και η μια από τις δυο καλόγρηες, έφυγε. 
Στον θάλαμο που τον τοποθέτησαν ήταν άλλα τέσσερα κρεββάτια ωστόσο μόνο τα δύο ήταν πιασμένα. Στο διπλανό του γέροντα της Αίγινας αναπαυόταν ένας άντρας περίπου σαραντάρης που έπασχε από παράλυση των κάτω άκρων. Ήταν επαρχιώτης οικογενειάρχης, είχε πέσει σ' ένα γκρεμό από το ζώο του, χτύπησε κι από τότε τον έσερναν με τα φορεία. Στο παρακάτω, έμενε κάποιος γέροντας συνταξιούχος δάσκαλος, με ουρολογική κι αυτός πάθηση. 
"Τι νομίζεις γερόντισσα Ευφημία, έκανε κάπου στον προθάλαμο σιγανασαίνοντας και σκουπίζοντας τα δάκρυά του ο άντρας, θα κάνει την εγχείρηση, θ' αντέξει στο μαχαίρι;" 
Εκείνη απόμεινε συλλογισμένη. 
"Τι θ' απογίνουμε δίχως την ευλογημένη του καθοδήγηση, πώς θα ζήσουμε χωρίς την προσευχή του;" συνέχισε ο άντρας. 
"Ελπίζω, κύριε Σακκόπουλε, αποκρίθηκε τέλος η καλόγρηα, μισοταραγμένη. Ο καλός θεός θα λυπηθεί την αδελφότητα, δεν θα επιτρέψει ν' απομείνουμε είκοσι οκτώ ψυχές ορφανές."
"Ω αδελφή Ευφημία, σ' αυτόν οφείλω τα πάντα. Και κυρίως τον θησαυρό της ψυχής μου. Αυτός με εισήγαγε εις το εύρος, το ύψος και το κάλλος που έχει ο Κύριος. Από νωρίς έχασα την μητέρα μου και το ξεπέρασα, πρόπερσι αναπαύθηκε κι ο πατέρας μου, άνθρωπος όλο αυταπάρνηση κι ευγένεια και το κατάπια. Αν μας εγκαταλείψει κι ο άγιος γέροντας, ο πνευματικός πατέρας και οδηγός και μεσίτης εις τον Θεόν, θα καταντήσω δυστυχής, θα παραμείνω δεντρί στην έρημο..." 
Η καλόγρηα τον ανακύτταξε με κάποια στοργή και κούνησε το κεφάλι. 
Πέρασε ο πρώτος μήνας, πέρασε κι ο δεύτερος. 
Δεν πρόλαβε να κάνει εγχείρηση, δεν πρόλαβε να περάσει από μαχαίρι. 

Η Αθήνα συγκλονιζόταν από ιαχές και αλλαλαγμούς για την εκλογική ήττα του Βενιζέλου, για τις αλλαγές στην Κυβέρνηση, για την επαναφορά του εξόριστου Βασιληά Κωνσταντίνου, οι εκκλησιαστικοί κύκλοι συζητούσαν, σχολίαζαν την έκπτωση του Μελετίου και την επανανθρόνιση του Θεοκλήτου, όταν ο χλωμός ασκητικός εκείνος γέροντας, ο καλόγερος της Αίγινας, έβλεπε ξαφνικά καταμπροστά του ανοιγμένους τους ουρανούς και τους αγγέλους κατά χιλιάδες να τον υποδέχονται. 
Στάθηκε λίγο προτού ξεψυχίσει κι αφουγκράστηκε. Από ψηλά κάποια γνώριμη φωνή, κάποια ολόγλυκια φωνή σε ξένη χώρα, τον καλούσε. 
"Είσελθε τέκνον, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου. Σε αναμένει ο της δικαιοσύνης στέφανος." 
" Εις εμέ, εις εμέ το λέγεις Κύριε;" πρόλαβαν να ψιθυρίσουν για στερνή φορά τα χείλη του. 
Κι ανοίγοντας το στόμα να πάρει ανασεμιά, είδε πως μεταφέρεται. Παρέδωσε την άγια του υπομονετική ψυχή στον αγαπημένο του Αφέντη. Στον Αφέντη των ουρανίων, των επιγείων και καταχθονίων. 
Η γερόντισσα Ευφημία αναστατώθηκε. 
"Σεβασμιώτατε, σεβασμιώτατε, ανάκραξε με λυγμούς. Κύριε Σακκόπουλε, πού είναι ο κύριος Σακκόπουλος;... Το τηλέφωνο παρακαλώ, το τηλέφωνο... 
Ήρθε μια σαβανώτρα από το προσωπικό του νοσοκομείου να βοηθήσει τη γερόντισσα. Το νεκρό σώμα, μοσκομύριζε... Θεέ και Κύριε ! ... Κάτι πήγε να πει η γερόντισσα δεν το μπόρεσε. Για μια στιγμή έβγαλαν τη μάλλινη φανέλλα και την πέταξαν πρόχειρα στο διπλανό κρεββάτι. Κι ώσπου να προχωρήσουν να τελειώσουν με τα σάβανα, ο διπλανός άρρωστος, ο άνθρωπος που έπασχε από παράλυση των κάτω άκρων κινήθηκε, ξεπετάχθηκε όρθιος, αμφιταλαντεύθηκε, στάθηκε στα πόδια του κι έκανε το σταυρό του. 
"Σηκώθηκα, περπατάω! ανάκραξε δυνατά, Θεέ μου, έγινα καλά! Τι έχει αυτή η φανέλλα;" 
Για δες, ήταν στ' αλήθεια όρθιος, περπατούσε ! 
Δεν καλοκατάλαβαν, απόμειναν να χάσκουν. Το νεκρό σώμα μοσκομύριζε... Η γερόντισσα πήρε τη φανέλλα την έβαλε ένα κουβάρι στο ράσο της. Τα χέρια της έτρεμαν. 
Απόρησαν oι γιατροί, απόρησε και το προσωπικό του νοσοκομείου όταν έμαθαν πως ο φτωχός ρασοφόρος από την Aίγινα, ήταν άλλοτε γενικός διευθυντής στη Ριζάρειο και ήταν λέει... δεσπότης! 

normal_agne.jpgΜια νύχτα θρήνου πέρασε η γερόντισσα Ευφημία. 
Αργά το πρωί έφθασε ένας φίλος Αρχιμανδρίτης, ιεροκήρυκας, ο Παντελεήμων Φωστίνης και λίγο πιο έπειτα ο πρωτοπρεσβύτερος Άγγελος Νησιώτης, διαλεκτός μαθητής του στη Ριζάρειο και δημιουργός αργότερα κατηχητικών σχολείιων. Έφθασε σωστό ανθρώπινο ράκος κι ο Κωστής Σακκόπουλος. Παράγγειλαν το φέρετρο παράγγειλαν τη νεκροφόρα και λίγo αργότερα ξεκίνησαν για τον Πειραιά. 
Το βαποράκι της γραμμής η "Πτερωτή", θα σήκωνε άγκυρα για την Αίγινα ακριβώς στις δυο το μεσημέρι. Η νεκροφόρα με λογίς - λογίς διατυπώσεις που έπρεπε να γίνουν, έφθασε εμπρός στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδος στον Πειραιά, λίγo μετά τις δώδεκα. Ο ναός βρέθηκε κλειστός, όλοι oι αρμόδιοι κι ο νεωκόρος, έλειπαν για μεσημεριάτικη διακοπή. 
Αυθόρμητα μαζεύτηκε ολόγυρα στο πεζοδρόμι κόσμος. Από λαλιά σε λαλιά, ακούστηκε, μαθεύτηκε στην εργατική πόλη, η κοίμηση του γέροντα της Ριζαρείου. Κι ένας λαός περικύκλωσε το φέρετρο. 
Καθώς το έφεραν σιμά στα σκαλοπάτια του ναού για να πάρουν τουλάχιστον μια φωτογραφία στην πόλη και στο χώρο που τόσο είχε κηρύξει κι αγαπήσει κι άνοιξαν το καπάκι, μούδιασαν, τάχασαν... Παρατήρησαν κάτι το ασυνήθιστο, το καταπληκτικό. Από την ήρεμη και γαλήνια μορφή έσταζε κάτι σαν ιδρώτας που μοσκομύριζε... Θεέ και Κύριε ! 
Ο Κώστας ο Σακκόπουλος σαστισμένος έτρεξε κι αγόρασε από το περίπτερο ένα πακέτο μπαμπάκι και σκούπισε σιγά - σιγά και απαλά από το πρόσωπο τον μοσκομύριστο ιδρώτα. Μερικοί τότε έπεσαν επάνω του, του άρπαξαν τις τούφφες το μπαμπάκι, τόφερναν ευλαβικά στο μέτωπό τους, άλλοι τόκρυβαν στις τσέπες τους, άλλοι το παράχωναν στο στήθος. 
"Δεν έχει βάρος, δεν έχει βάρος, είναι λαφρύς σαν πούπουλο", φώναξαν και oι άνδρες που σήκωναν το φέρετρο, έτοιμοι να το ξαναφέρουν στη νεκροφόρα. 
Το βαποράκι της γραμμής η "Πτερωτή" έφθασε στις τέσσερις παρά κάτι, απόγευμα στην Αίγινα με τη σημαία "μετζάστρα" στο πλωριό κατάρτι. 
Προτού αράξει στο μώλο, ο καπετάνιος σφύριξε τρεις φορές πένθιμα και συνθηματικά. 
Στα γαλανά νερά του Σαρωνικού ταξίδευε το ιερό λείψανο ενός ανθρώπου του Θεού. Ενός κληρικού που δεν καυχήθηκε ποτέ για κάτι δικό του. Ενός ιερομόναχου που ευαρέστησε τον άγιο Θρόνο με την υπακοή, το ταπεινό φρόνημα, την υπομονή, την πίστη, την αγάπη. 
Αμέτρητος λαός πλημμύρισε κάτω την παραλία. Όλος σχεδόν ο κλήρος, όλοι oι ιερομόναχοι, όλες oι καλόγρηες από τα ντόπια μοναστήρια. 
Οι γυναίκες έκλαιγαν σιωπηλά, μερικές στέναζαν, μερικές μοιρολογούσαν. 
"Παππούλη μας, προστάτη της φτωχολογιάς, τι θ' απογίνουμε τώρα που μας άφισες ορφανές και μόνες;" 
Διακόσιοι τόσοι άντρες τσακώθηκαν ποιος θα σηκώσει το φέρετρο. Ήταν oι φίλοι του, oι ψαράδες του γυαλού, οι σφουγγαράδες που ταξίδευαν και βουτούσαν πέρα στην Τζιμπεράλτα και στο Τούνεζι κι έφερναν σφουγγάρια της ευλογίας με χαραγμένο στη μέση τον τίμιο σταυρό, εργάτες που δούλεψαν στη μονή κι έφαγαν ψωμί από τα χέρια του, oικοδόμοι, αγρότες αμπελουργοί, επαγγελματίες και πλανόδιοι. 
Ο δήμαρχος με τον αστυνόμο για να τους φέρουν σε λογαριασμό, τους χώρισαν σε τετράδες και υπολόγισαν το δρόμο κάπου δυο ώρες και κάτι, ώσαμε το μοναστήρι. 
Σε λίγο τα πάντα τακτοποιήθηκαν και η πομπή ξεκίνησε. 
Ήταν κάτι το ριγηλό και συγκινητικό. Ποτέ η Αίγινα δε θυμόταν ένα τέτοιο ξόδι. 
Αυθόρμητα η λαϊκή ψυχή αγκάλιασε το λείψανο - θησαυρό του διαλεκτού παιδιού της και τόφερνε με σφιχτή ανασεμιά στη θέση Ξάντος. 
Πένθιμη διακόσμηση γυρόφερνε την πόλη και την παραλία. Οι καμπάνες στους ναούς σιγοχτυπούσαν όπως τη μεγάλη Παρασκευή. Θυμίαμα καιγόταν σ' όλες τις πόρτες και δροσερά λουλούδια έπεφταν από γρηές και νιες και δροσερές παρθένες. Ένα πλήθος νέοι ρασοφόροι Ριζαρείτες ακολουθούσαν σιωπηλοί. 
"Δεν έχει βάρος, δεν έχει βάρος, είναι λαφρύς σαν πούπουλο", φώναζαν κατάπληκτοι κάθε τόσο οι άνδρες από τα σταυροδρόμια και τις λαγκαδιές, καθώς σήκωναν το φέρετρο κι ετοιμάζονταν ν' αλλάξουν βάρδια. 
Το μοναστήρι γέμισε κόσμο. Ατελείωτη μυρμηγκιά, κάθε λογίς άνθρωποι, γνωστοί, άγνωστοι, καταλαχάρηδες του βουνού, του λόγγου, της ακρογυαλιάς. Όλοι τους είχαν διάθεση να παρασταθούν, να προσευχηθούν, να ξενυκτίσουν, να κλάψουν. 
Σ' όλο τούτο το πλήθος και στις καλόγρηες της αδελφότητας που έκλαιγαν σαν μικρές νεαρές κοπέλλες, ξεχώριζε η φυσιογνωμία της ηγουμένης, της οσίας Ξένης, της τυφλής. 
Στάθηκε κάποια στιγμή καταμπροστά στο φέρετρο, πάνω στη γαλήνια κι ευγενική μορφή, που θαρρούσες ότι λαφροκοιμόταν, τη μορφή του πνευματικού πατέρα και οδηγού, του ευεργέτη και προστάτη της και μη μπορώντας με τα τυφλά μάτια να δει, να προσέξει τον ιδρώτα - μύρο που κυλούσε από το μέτωπο, τόνοιωσε σαν όσφρηση, σαν ευωδιά και μένοντας ακίνητη και κάνοντας τρεις φορές το σημείο του σταυρού, είπε: 
"Ο πατέρας μας δεν πέθανε. Ζει, μας βλέπει και προσεύχεται απόψε για μας. Το μοναστήρι μας θα προκόψει δεν θα το αφίσει ο Κύριος. Όταν ζούσε και τον απολαμβάναμε δίπλα μας, κοντά μας, φάρο και οδηγό, αυτό πάντα μας έλεγε. Αυτή την προφητεία: Από δω, μας έλεγε, κόρες μου, απ' αυτές τις ερημιές, σε μερικά χρόνια θα διαβαίνουν άμαξες, θα περνά πλήθος ο κόσμος με αφιερώματα, χρυσάφια και λαμπάδες. Kαι μεις οι άπραγες στεκόμασταν δίβουλες, ξαφνιασμένες. Μήπως τάχα παραλογίζεται ο σεβασμιώτατος, αναρωτιόμασταν με ανησυχία. Αδελφές μου, μη κλαίτε, αδέλφια μου μη θρηνείτε. Η Αίγινα και η Ελλάδα απόκτησε έναν όσιο, ένα σημερινό ικέτη εμπρός εις τον Εσταυρωμένο". 
Τα λόγια της σκέπαζαν τους κρυφούς λυγμούς της από μια θεϊκή δύναμη και χάρη. Τα λόγια της έπεσαν στο πλήθος με τέτοια αρμονία που γλύκαναν ευθύς όλες τις καρδιές και για κάμποσο χρονικό διάστημα της νύχτας απόδιωξαν τις μελαγχολικές σκέψεις του θανάτου. 
Τρεις μέρες και τρεις νύχτες κράτησε το λαϊκό τούτο προσκύνημα. Και το λείψανο αδιάκοπα έσταζε ιδρώτα μύρο και σκορπούσε ολοτρόγυρα ευωδία! 
Mια από τις τρόφιμες της αδελφότητας ανησύχησε. 
"Θα πρέπει να επισπεύσουμε τον ενταφιασμό, πέταξε με σπουδή στην οσία Ξένη. Δεν μπορεί, γερόντισσά μου, σώμα είναι, θα βρωμίσει". 
Το βράδυ που κοιμήθηκε, είδε ολοζώντανο σιμά της τον γέροντα ντυμένο στα αρχιερατικά του άμφια. 
" Σεβασμιώτατε", ανάκραξε. Kαι γονάτισε να του ασπασθεί το χέρι. 
"Βρωμά παιδί μου, το χέρι μου;" τη ρώτησε επιτιμητικά. 
" Μοσκομυρίζει σεβασμιώτατε", ψιθύρισε. 
"Τι μυρίζει;" 
"Λιβάνι και αλόη." 
"Τότε μη φοβείσαι και διά το λείψανον." 
Ξύπνησε καταφοβισμένη. Έτρεξε στο φέρετρο, ασπάσθηκε τρεις φορές τα κρινοδάχτυλα των χεριών. Kαι ξαναπρόσεξε που έτρεχε συνέχεια στη μορφή ιδρώτας - μύρο. 
Φυσικά φρόντισαν και για τον ενταφιασμό. Θα τον τοποθετούσαν εκεί πλάγια στο ναό, χαμηλά στο πεύκο. Στο καταπράσινο και φουντωτό βελονόφυλλο δεντρί που τόσο αυτός καμάρωνε κι αγαπούσε. Εκεί, που κάποτε η πρώτη εκείνη γερόντισσα κάτοικος, σαν έσκαβε για να το φυτέψει, τοσοδούλι και μικράκι,άκουσε την παράδοξη φωνή : "άφισε τόπο για ένα τάφο". Ναι, τώρα όλα ξεκαθάριζαν. Ο καλός Θεός είχε προδιαλέξει τόπο για το σκήνωμα του διαλεκτού παιδιού του. 
Προτού σκεπάσουν το φέρετρο για τον ενταφιασμό, όλες σχεδόν oι μαθήτριες και υποτακτικές έφεραν κι έρριξαν λεμονανθούς από τις λεμονίτσες που είχε φυτέψει ο ίδιος ο γέροντας με το χέρι του, σε διάφορες πρασιές ολόγυρα από το ναό και παράπλευρα έξω.


(Από το βιβλίο του Σώτου Χονδρόπουλου: Ο άγιος του αιώνα μας 
-Ο όσιος Νεκτάριος Κεφαλάς- Αφηγηματική Βιογραφία. Έκδοσις Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Αγίας Τριάδος Αιγίνης.)



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ελάτη



Ιερά Μονή Δοχειαρίου


Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου



Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ