φενεος

Ιησούς Σινά

Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.
Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.
Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.
Πάντα μοι σύ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος.

Τι πλέον θέλεις;

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ... ΞΕΝΟΝ

1_9-epitafios.jpg


Τον ήλιον κρύψαντα τας ιδίας ακτίνας
και το καταπέτασμα του ναού διαρραγέν
τω του Σωτήρος θανάτω, ο Ιωσήφ θεασάμενος
προσήλθε των Πιλάτω και καθικετεύει λέγων:
"Δος μοι τούτον τον ξένον,
Τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσω.
Δος μοι τούτον τον ξένον,
ον ομόφυλοι, μισούντες θανατούσιν ως ξένον.
Δος μοι τούτον τον ξένον,
ον ξενίζομαι βλέπειν του θανάτου τον ξένον.
Δος μοι τούτον τον ξένον,
όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς και τους ξένους.
Δος μοι τούτον τον ξένον,
Ον Εβραίοι τω φθόνω απεξένωσαν κόσμω.
Δος μοι τούτον τον ξένον,
ίνα κρύψω εν τάφω, ος ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν πού κλίνη.
Δος μοι τούτον τον ξένον,
ον η μήτηρ ορώσα νεκρωθέντα εβόα:
Ω Υιέ και Θεέ μου, ει και τα σπλάχνα τριτρώσκομαι
και καρδίαν σπαράττομαι νεκρόν σε καθορώσα
αλλά τη ση αναστάσει θαρρούσα μεγαλύνω".
Και τούτοις τοις λόγοις δυσωπών τον Πιλάτον
ο ευσχήμων λαμβάνει του Σωτήρος το σώμα,
ο και φόβω εν σινδόνι ενειλήσας και σμύρνη,
κατέθετο εν τάφω τον παρέχοντα πάσι
ζωήν αιώνοιν και το μέγα έλεος.




ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΔΩΣ' ΜΟΥ, ΠΙΛΑΤΕ, ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟ ...

Όταν ο Ιωσήφ παρατήρησε ότι η ήλιος έκρυψε τις ακτίνες του
και σκίστηκε το παραπέτασμα του ναού
εξαιτίας του θανάτου του Σωτήρα (Λκ. Κγ΄ 45),
προσήλθε στον Πιλάτο (Λκ.κγ 58)
και τον θερμοπαρακαλούσε
με αυτά τα λόγια:
Δωσ' μου (Πιλάτε) Αυτόν τον Ξένο
ο Οποίος από βρέφος ακόμη
ως ξένος που ήταν
ζούσε σαν ξένος στον κόσμο.
Δωσ' μου Αυτόν τον Ξένο, τον Οποίο οι ομοεθνείς Του
από μίσος Τον θανατώνουν σαν να ήταν ξένος.
Δωσ' μου Αυτόν τον Ξένο, Του Οποίου ο παράξενος
θάνατος μου δημιουργεί έκπληξη.
Δωσ' μου Αυτόν τον Ξένο, ο Οποίος γνωρίζει να φιλοξενεί
τους φτωχούς και τους ξένους.
Δωσ' μου Αυτόν τον Ξένο, τον Οποίο οι Εβραίοι από φθόνο
-θανάτωσαν- και τον αποξένωσαν από τον κόσμο.
Δωσ' μου Αυτόν τον Ξένο, για να τον κρύψω στον τάφο,
γιατί ως ξένος που είναι δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι του (Μτθ ή 20).
Δωσ' μου Αυτόν τον Ξένο, του Οποίου η Μητέρα,
όταν τον είδε νεκρό έλεγε μεγαλόφωνα: Γιε και Θεέ μου,
αν και ο πόνος μου πληγώνει τα σπλάχνα και μου
κατακόβει την καρδιά επειδή σε βλέπω νεκρό, όμως
Σε δοξάζω πολύ παίρνοντας θάρρος από την πίστη
στην Ανάστασή σου.

Και μ' αυτά τα λόγια θερμοπαρακαλώντας τον Πιλάτο ο ευγενής (Ιωσήφ) παίρνει το Σώμα του Σωτήρα, το οποίο με φόβο, αφού το τύλιξε σε σεντόνι και άλειψε με σμύρνα, το τοποθέτησε στον τάφο.
Τοποθέτησε σωματικά στον τάφο ως νεκρό Αυτόν που δίνει σε όλους ζωή και μέγα έλεος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ελάτη



Ιερά Μονή Δοχειαρίου


Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου



Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ